Superschattige katjes dierenopvang wil je allemaal wel meenemen

Dit jaar had ik me in het kader van de landelijke MADD-dagen opgegeven voor de Dierenopvang Enschede. Vorig jaar de pony’s van Ponyboerderij Noord, dit jaar waren de kleinere dieren aan de beurt. Veel schoonmaakwerk natuurlijk, maar er was zeker ook tijd om met de dieren te spelen en te knuffelen. Hartstikke leuk.

Bij binnenkomst in de Dierenopvang Enschede kwam de vertrouwde geur van desinfecteermiddel en natuurlijk van de dieren me tegemoet. Een geur die ik goed ken uit de tijd dat ik als vrijwilliger actief was bij de Dierenambulance in Nijmegen. Niet de meest frisse geur, maar het went.
Ik was ingedeeld bij de katten en de hoofdmoot van het werk bestond hier uit voeren en schoonmaken. De katten zijn ingedeeld in drie groepen; net nieuw binnengekomen en schuw. Die staan in de kantine en kunnen daar wennen aan de mensen om zich heen. De andere groep katten die net is binnengebracht blijft een week apart om te zien of ze geen besmettelijke ziekten hebben, om gevaccineerd te worden, gesteriliseerd en als het nodig is, kunnen ze in deze week op krachten komen. Daarna worden ze in de hoofdverblijven geplaatst, ruime kamers met veel speeltjes waar zo’n 15 katten samen “wonen”.
Hier heb ik de meeste tijd doorgebracht. Het bijvoeren en het schoonhouden van de kattenbakken en de ruimten zelf hoorden tot mijn taakjes. Het grote schoonmaken, met sop en desinfecteermiddel gebeurt in de ochtend. In de middag is het vooral een kwestie van bijhouden en het helpen van bezoekers die komen om een katje uit te zoeken.
Het was druk deze middag, veel mensen kwamen een nieuw huisdier ophalen. Gelukkig want met een leuke nieuwe eigenaar krijgen de katten toch meer aandacht. Hoe eigenzinnig ze ook kunnen zijn, die aandacht hebben ze wel nodig.
Na een pauze met de andere vrijwilligers (de Dierenopvang heeft veel vrijwilligers maar kan er altijd meer gebruiken!) mocht ik met de katjes spelen. Het was te druk met bezoekers om echt schoon te kunnen maken. Dat vond ik natuurlijk niet verkeerd. Vooral de jonkiekatjes waren heel erg schattig. Met z’n velen vochten ze om dat ene plekje in mijn nek en gingen ze allemaal bovenop me zitten. Eentje wilde me sowieso niet meer verlaten. Zo schattig en hoewel ik ze allemaal wel mee had willen nemen, vond ik het met dat schatje extra pijnlijk om weer naar huis te gaan.
Echter met mijn hectische dagindeling en gebrek aan thuis zijn, zou een huisdier bij mij nog meer alleen zijn, dan in de dierenopvang. Daar help ik zo’n beestje dus ook niet mee. Meer mensen zouden dat moeten bedenken voor ze aan een huisdier beginnen, volgens mij. Met een aai en een zwaai dus afscheid genomen. Volgend jaar zijn er weer MADD-dagen.

Mariska van Heijster

terug