Volgens SCP-directeur Kim Putters betekenen 'de drie decentralisaties' de grootste verandering van de verzorgingsstaat sinds de oorlog. (Laten we hopen van niet.) Hij roept hele gemeenten op om, alles keurig 'samen', snel te gaan bepalen hoe de sociale structuren opnieuw vorm moeten krijgen. Dat gemeenten zoveel vrijheid hebben gekregen, geeft onzekerheid en was volgens mij niet nodig geweest. Voorlopig hebben gemeenteraden nog maar weinig zicht op de keuzes die gemaakt moeten worden. De gemeenten krijgen het voor het zeggen, maar: 'zij kunnen het niet alleen'. Immers, er blijft te weinig geld over. Alleen met dat laatste ben ik het eens. GroenLinks zal gewoon gaan voor de zorg die nodig is.

 

Het beste is als de veranderingen ongemerkt gaan. Logisch, aannemelijk en aanvaardbaar voor de mensen die ze aangaan. De verzorgingsstaat niet afbreken, maar verbeteren. Voldoet het beleid niet aan die doelstelling, dan is het slecht beleid. 'De participatiemaatschappij' lost niets op voor mensen die de hulp niet krijgen die ze nodig hebben.

Het versnipperde stelsel van zorg en ondersteuning slimmer organiseren, dat moet kunnen. Waarschijnlijk kan betere zorg worden geleverd met minder verschillende organisaties, minder managers, waar mogelijk minder gebouwen en minder vervoer. Het liefst alles zo dicht mogelijk in de buurt. Daarnaast kunnen we mogelijk toe met minder zorg en ondersteuning, als gemeenten in het vervolg beter met zorgvragers bespreken welke andere mogelijkheden er misschien zijn. Dat alles op zo'n manier dat je overal in Nederland de zorg kan krijgen die nodig is. Hoeveel dat kost, hopelijk ietsje minder, weet voorlopig niemand. De decentralisaties staan gelukkig bovenaan de agenda van de nieuwe gemeenteraad.