Komende maandag staat de Enschedese Arbeidsmarktaanpak (EAA) op de agenda van de stedelijke commissie. Hierin lijkt Enschede een gemiddelde gemeente die alleen het korte termijn effect van de crisis te boven moet komen en dan voorgoed uit de problemen is. GroenLinks wil realistisch en sociaal beleid voor werk en inkomen in Enschede.

Volledige werkgelegenheid is in elke gemeente een utopie, maar Enschede en Twente worstelen al decennia met grote, structurele arbeidsmarktproblemen. Dat betekent dat we er vanuit het perspectief van de werkzoekende nog niet zijn met het verbeteren van het vestigingsklimaat, de 'werkgever op kop', regionale en euregionale samenwerking - al zijn dat op zich allemaal goede ontwikkelingen. Het staat vast dat er voorlopig te weinig werk zal zijn. In de toekomst is er waarschijnlijk nog minder werk dan nu. Dat moet beter onder ogen worden gezien en vertaald naar beleid.

Het college is zich ervan bewust dat er geen gemakkelijke oplossingen zijn om iedereen aan het werk te krijgen. Dat blijkt wel uit de bescheiden doelstelling voor het aantal banen dat erbij komt. Hiermee worden van de vele werkzoekenden, ook niet-uitkeringsgerechtigden, maar een paar tiende procent geholpen.

Het is een gegeven dat een deel van de mensen niet of nauwelijks regulier zal kunnen werken. Daarom wil GroenLinks dat ook wordt ingezet op het toeleiden naar kleine deeltijdbanen en tijdelijk werk. De bijstand achter je laten is vaak helemaal niet mogelijk: de bijstand is in werkelijkheid geen tijdelijke voorziening. Daarom zou het doodeenvoudig moeten zijn om je inkomen deels zelf te verdienen in de bijstand of om een tijdje te werken en dan naadloos weer terug in de uitkering te kunnen gaan, mocht het nodig zijn. Uit onderzoek blijkt dat streng beleid (incl. inkomensbeleid) gericht op korte termijn uitstroom uit de bijstand, de kans verkleint op duurzame uitstroom.

De experimenten met basisinkomen waar in den lande over wordt gesproken (en waar het Rijk nog toestemming voor moet geven) gaan er onder meer vanuit dat bijverdienen mogelijk moet zijn, om te stimuleren dat deeltijdwerk wordt geaccepteerd, om bureaucratie te voorkomen en mensen waar mogelijk zelf de kans te geven dat broodnodige extraatje boven bijstandsniveau te verdienen.