Vorige maand kwam AkzoNobel met een persbericht niet verder te gaan met de proef om een aantal instabiele zoutcavernes te stabiliseren met vliegas. Het ontbreken van maatschappelijk draagvlak werd, terecht, als reden genoemd. Het besluit van AkzoNobel volgde op een besluit van Twence om niet met de proef verder te gaan, nadat alle aandeelhouders van Twence hun zorgen over de proef hadden geuit. In verschillende Twentse gemeenten werden door zowel politiek als burgers kritische vragen gesteld en zorgen geuit. GroenLinks is één van de partijen die de proef om zoutcavernes te stabiliseren met vliegas al enige tijd kritisch volgt en meermaals hiervoor aandacht heeft gevraagd en vragen gesteld. Onlangs lanceerde GroenLinks nog samen met de SP en Partij voor de Dieren een petitie, die in korte tijd bijna 1000 keer werd getekend.

Het feit dat verdere voorbereidingen voor de proef worden gestopt, en cavernes dus niet zullen worden gevuld met giftig vliegas, is niet alleen een overwinning voor ons toekomstige milieu en gezondheid. Het toont ook dat maatschappelijke en politieke druk wel degelijk het verschil kunnen maken.

Nu is dus hét moment om het debat te gaan voeren over alternatieve oplossingen voor instabiele cavernes. Want het risico op bodemdaling en sinkholes is dan niet acuut, op de (middel)lange termijn zijn deze risico's zeer reëel. GroenLinks wil daarom dat er wordt gekeken naar veilige en verantwoorde alternatieven om instabiele cavernes te stabiliseren. GroenLinks hoopt binnenkort, samen met enkele andere fracties, met een voorstel te komen. Voor GroenLinks staat daarbij centraal dat verschillende opties en technieken om om te gaan met instabiele cavernes in beeld worden gebracht. Daarbij moet dan niet alleen naar economische kosten worden gekeken, maar ook effecten en risico's op natuur, milieu en volksgezondheid voor zowel de korte termijn (tientallen jaren) als de lange termijn (duizenden jaren). Op basis van die inventarisatie moet dan een nieuw maatschappelijk en politiek debat worden gefaciliteerd over de vraag hoe om te gaan met instabiele cavernes.

Minstens zo belangrijk is het om opnieuw te bekijken hoe we met onze giftige en schadelijke afvalstoffen omgaan. GroenLinks ziet veel toekomst in beleid dat in Zwitserland al wordt ingevoerd, namelijk het terugwinnen van zware metalen uit vliegas. Hoe verder de techniek zich ontwikkeld en hoe zeldzamer (en dus waardevoller) allerlei grondstoffen worden, des te makkelijker en rendabeler wordt het om meer en meer (schadelijke) stoffen uit ons afval terug te winnen. Hiermee werken we niet alleen meer en meer toe naar een echte circulaire economie, tegelijk lossen we dan ook steeds meer onze afvalproblemen op. Dit debat zal echter vooral op landelijk en eventueel Europees niveau moeten worden gevoerd. Het stoppen van de proef met vliegas en ook de maatschappelijke en politieke tegenstand in Noordoost Twente omtrent het dumpen van afvalwater in oude gasvelden, zijn in ieder geval prima aanknopingspunten om ook het landelijke afval- en bodembeleid eens tegen het licht te houden.