Niet alleen Mauro dreigde enige tijd geleden uitgezet te worden nadat hij vele jaren in Nederland gewoond heeft en helemaal een Nederlandse jongen geworden is. Veel jongeren, die vaak als Ama (alleenstaande minderjarige asielzoeker) Nederland binnen kwamen, wachtten dit lot. Zij zijn in Nederland opgegroeid, hier naar school geweest en voelen zich helemaal Nederlander. Gelukkig heeft de menslievendheid het hier gewonnen en na veel protesten mag een groep blijven.

Maar dit geldt niet voor alle vluchtelingen die al vele jaren in Nederland zijn. Nog tal van jongeren vallen niet onder de nieuwe regeling. In Nederland groot geworden, de taal geleerd, vrienden gemaakt, werk gevonden, maar dat alles is niet genoeg om hier te mogen blijven. Ook als men tien jaar een voorlopige verblijfsvergunning had en nu een goede baan heeft is er geen garantie dat je mag blijven. Als de voorlopige verblijfsvergunning niet wordt omgezet in een definitieve dan kun je maar zo worden uitgezet. Een werkgever die deze persoon werk blijft geven krijgt een dikke boete, ook al heeft hij deze werknemer graag in dienst en kan hij hem nauwelijks vervangen.

Afgezien van het menselijke leed is het vaak onmogelijk om terug te keren naar het land van herkomst. Het paspoort (als er al een is) is niet meer geldig en het land van herkomst wil de persoon niet terug. Reismogelijkheden zijn er dan niet; deze mensen kunnen nergens heen. Als terugkeer niet mogelijk blijkt te zijn moet er een verblijfsvergunning verleend worden.

Nu weer zoveel mensen naar het Westen komen waarbij er honderden verdrinken wordt het tijd dat er een ander Nederlands, maar ook een ander Europees beleid komt. Wegkijken van deze misstanden is niet langer verantwoord. Europa moet met haar buurlanden afspraken maken over een eerlijke asielprocedure en een menselijke behandeling van migranten.

Ook buiten het eigen grondgebied dient Europa haar verantwoordelijkheid te nemen. Het

overgrote deel van de vluchtelingen in de wereld wordt buiten Europa opgevangen. Europa moet solidariteit tonen door bij te dragen aan een behoorlijke vluchtelingenopvang in de regio, maar ook door de kwetsbaarste Syrische vluchtelingen een veilige haven in Europa te bieden. De opvang van vijftig mensen is dan veel te weinig.